The Mummers Dance - Loreena Mckennitt
Myspace Layouts $layout_link / Hot Comments / Image Hosting
-->


Όταν κάποιος με ρωτάει: « Τι ζώδιο είστε; » με πιάνει απελπισία.
Ο άνθρωπος, σκέπτομαι, ζει στην εποχή των Σουμερίων και των Βαβυλωνίων! Είναι δυνατόν, μετά από τόσες χιλιάδες χρόνια επιστημονική έρευνα, να πιστεύει ακόμα στην Αστρολογία!
Δυστυχώς δεν είναι ο μόνος. Σύμφωνα με μία δημοσκόπηση της Gallup (1990, δείγμα 1232 ενήλικες Αμερικανοί) το 52% του συνόλου εμπιστεύεται την Αστρολογία. Δηλαδή η πλειοψηφία! Κι ας μην έχει αποδειχθεί ποτέ (πειραματικά και στατιστικά) ότι υπάρχει αιτιολογική σχέση ανάμεσα στις κινήσεις των άστρων και των ανθρώπων. (Αντίθετα, ό,τι προσπάθειες έγιναν, απέδειξαν περίτρανα την έλλειψη κάθε αντιστοιχίας).
Κι όμως από καμία «σοβαρή» εφημερίδα μας δεν λείπει το ωροσκόπιο. Οι αστρολόγοι των ΜΜΕ γίνονται «μεντιατικές» προσωπικότητες, κι αντί να στιγματίζονται ως απατεώνες, πλουτίζουν χάρη στην ευπιστία των αφελών.
Ζούμε στην εποχή της επιστήμης και της τεχνολογίας. (Η δεύτερη δεν είναι άλλο από την εφαρμογή και υλοποίηση της πρώτης). Οι αποδείξεις για την εγκυρότητα της επιστημονικής μεθόδου είναι χειροπιαστές και καθημερινές - από τον διακόπτη που ανάβει το φως μέχρι το κινητό τηλέφωνο. Χάρη στην επιστήμη έχει διπλασιαστεί ο μέσος όρος της ζωής μας, έχουν καταργηθεί οι αποστάσεις, έχουν φωτιστεί μεγάλα μυστήρια του σύμπαντος, έχουν εξαφανιστεί φοβερές ασθένειες, έχουν βελτιωθεί οι καθημερινές συνθήκες της ζωής μας.
Από όλες τις ανθρώπινες δραστηριότητες, μόνο η επιστήμη προοδεύει. Μόνο αυτή ανακαλύπτει διαρκώς καινούργια «παραδείγματα» που είτε συμπληρώνουν είτε ανατρέπουν τα παλιά. Στις τέχνες, στην φιλοσοφία, στην ποίηση, δεν μπορεί κανείς να ισχυριστεί ότι υπάρχει πρόοδος σε σχέση με τους αρχαίους Κινέζους, Ινδούς ή Έλληνες. Αλλά η επιστήμη καλπάζει. Στα τελευταία πενήντα χρόνια έχει προσθέσει περισσότερη γνώση από όση είχε μαζέψει η ανθρωπότητα σε όλη της την ιστορία.
Τείνουμε να σνομπάρουμε την «πρόοδο» κι αυτό το κάνουμε από τις άνετες κατοικίες μας (με κλιματισμό και θέρμανση), από τα σύγχρονα νοσοκομεία μας, τα γεμάτα ψυγεία μας και τα γρήγορα αυτοκίνητα και αεροπλάνα μας. Ας πάει να μιλήσει κανείς εναντίον της προόδου σε φτωχούς του Τρίτου Κόσμου και θα τον πάρουν με τα λεμόνια (αν έχουν..) Αυτοί ζουν σαν τους μακρινούς πρωτόγονους προγόνους μας, κυνηγημένοι από την στέρηση, τα καιρικά φαινόμενα, τις επιδημίες, τους λιμούς.
Κι όμως. Παρόλη την ορατή πρόοδο της επιστήμης, παρόλη την καθημερινή επιβεβαίωση της επιστημονικής μεθοδολογίας, έχουμε γεμίσει ψευδο-επιστήμες, παρα-επιστήμες, δεισιδαιμονίες, μυστικιστικά και αποκρυφιστικά δόγματα, παράλογες θεωρίες. Άνθρωποι υποφέρουν (και ενίοτε πεθαίνουν) επειδή, αντί για την ιατρική επιστήμη, εμπιστεύονται «εναλλακτικές» θεραπείες. Άλλοι πληρώνουν μεγάλα ποσά σε μέντιουμ και μάντεις για να τους αποκαλύψουν αυτά που κανείς δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει.
Γιατί υπάρχει αυτή η τόσο χτυπητή αντίθεση; Γιατί στην εποχή της επιστήμης θάλλουν τόσο πολύ οι αντι-επιστημονικές δοξασίες; (Τέτοιες ονομάζω όσες ισχυρίζονται ότι περιγράφουν και ερμηνεύουν φαινόμενα, χωρίς να καταθέτουν την μεθοδολογία τους και χωρίς να εκτίθενται στον συστηματικό πειραματικό έλεγχο της δοκιμής και του λάθους).
Μία εξήγηση λέει πως η εξέλιξη της νοοτροπίας των ανθρώπων δεν συμβαδίζει με την ανάπτυξη της επιστήμης. Αν σήμερα το 52% πιστεύει στην Αστρολογία, τον Μεσαίωνα πρέπει να ήταν το 99%. Κι ίσως χρειασθούν ακόμα μερικοί αιώνες για να αποκτήσει ο μέσος άνθρωπος μία νοητική θωράκιση εναντίον όλων όσοι προσπαθούν να του υποβάλουν διάφορες παράλογες (αλλά χρήσιμες για τις ανάγκες του) ψευτοθεωρίες. Η επιστήμη μπορεί να πέτυχε πολλά - αλλά δεν έλυσε βασικά προβλήματα της ζωής: από την γνώση του μέλλοντος, μέχρι το μυστήριο του θανάτου.
Εκεί λοιπόν εισχωρεί η παρα-επιστήμη που διατείνεται ότι συμπληρώνει τα κενά. Μερικοί μάλιστα έχουν τρομάξει με την ταχύτητα της εξέλιξης και τις αρνητικές της πλευρές. Έτσι γυρίζουν το βλέμμα προς τα πίσω, προς την αγνή και «φυσική» ζωή, τις αθώες και άδολες ρίζες. (Όλα αυτά ξεκινάνε από τον «ευγενή άγριο» του Ρουσσώ και τους Ρομαντικούς απογόνους του).
Η διάδοση των ψευδοεπιστημών έχει άμεση σχέση με την παρακμή των θρησκειών και του θρησκευτικού συναισθήματος. Ο άνθρωπος, χάνοντας την πίστη του στις ξεκάθαρες συντεταγμένες του θρησκευτικού δόγματος, αναζητεί εναλλακτικές λύσεις.
Βέβαια και οι θρησκείες δεν είναι άλλο παρά θεσμοποιημένες δεισιδαιμονίες. Απλώς τις έχουμε συνηθίσει. (Είναι πιο εύκολο να το καταλάβουμε αυτό αν δούμε τις θρησκείες των άλλων - ή προσπαθήσουμε να δούμε ψύχραιμα την δική μας με τα μάτια των άλλων: πως π. χ. τους φαίνεται η Άμωμη Σύλληψη ή το ομοιούσιον της Αγίας Τριάδος). Και είναι χαρακτηριστικό το πόσο συστηματικά και πεισματικά κυνηγάνε οι εκκλησίες τις λεγόμενες «αιρέσεις» αλλά και τις παραφυσικές πρακτικές, που δεν είναι άλλο από ανταγωνιστικά μαγαζιά.
Από τη στιγμή λοιπόν που ο άνθρωπος έχει ανάγκη από μεταφυσική παρηγοριά (εκεί η επιστήμη δεν έχει να προσφέρει) και δεν την βρίσκει πια στην παραδοσιακή πίστη του, είναι φυσικό να καταφεύγει σε κάθε είδους δοξασίες οι οποίες εμφανίζονται πιο εκσυγχρονισμένες (π. χ. αστρολογία με ηλεκτρονικούς υπολογιστές!).
Φτάσαμε στην ρίζα του προβλήματος. Η ανασφάλεια και αδυναμία του ανθρώπου τροφοδοτούν όλες αυτές τις καταστάσεις. Το ανθρώπινο ον αργεί να ενηλικιωθεί. Δυσκολεύεται να αντιμετωπίσει τον κόσμο χωρίς Πατρική Προστασία ή Μεταφυσική Παραμυθία. Ακόμα κουβαλάει μέσα του το δέος του πρωτόγονου. Βαθιά του κρύβει ένα φοβισμένο ζώο. Τον φόβο και το δέος εκμεταλλεύονται όλοι οι ψευδοπροφήτες. Πουλάνε ναρκωτικά του νου - συχνά πιο επικίνδυνα από την ηρωίνη.
www.ndimou.gr



Ν' αγγίζουνε και να γνωρίζουνε τα πράγματα,
την εικόνα του Κόσμου ξαναπλάθοντας
μ' αστραφτερές λέξεις ας παίζουμε
καθώς παιδιά μ' αθώα χοχλάδια
που ξεβράστηκαν στ' ακροθαλάσσι
μόλις αγγίζοντας τη μυστική φωτιά

Μόλις μαντεύοντας
τον κρύφιο κεραυνό,
με χώμα ας σκεπάζουμε και στάχτη
τη φλόγα που οι θνητοί ν' αγγίσουν δεν τολμούν
δέσμιοι στο θάνατο
ας ξανοίγουμε τις χάρτινες βαρκούλες μας
μες στον αστραποβόλο ωκεανό.

Πριν 12.000 χρόνια περίπου, στη σκιά των μεγάλων δέντρων της ζούγκλας του Αμαζόνιου,ανατολικά από τις Άνδεις, πρωτοεμφανίζεται ένα χαμηλό θαμνώδες δέντρο, που έμελλε να γίνει γνωστό και αγαπητό, σε ολόκληρη τη γη. Οι ιθαγενείς κάποια στιγμή πρόσεξαν τους περίεργους καρπούς του, τους δοκίμασαν και κατάλαβαν ότι υπάρχει κάτι το ιδιαίτερο με αυτό το δέντρο, τον άγριο πρόγονο του σημερινού κακαόδεντρου. Η γνώση πέρασε από στόμα σε στόμα στις επόμενες γενιές. Όταν το ανθρώπινο είδος οργάνωσε τη ζωή του γύρω από τη γεωργία, το καλλιέργησε και το ενέταξε στην καθημερινή ζωή του.
Από γλωσσολογικές μελέτες,έχουμε ενδείξεις ότι το ρόφημα κακάο ήταν γνωστό στους Ολμέκους, ήδη από το 1000 πΧ. Οι πρώτες αρχαιολογικά τεκμηριωμένες καλλιέργειες του κακαόδεντρου (με την επίσημη σημερινή ονομασία Theobroma Cacao), έγιναν από τους Μάγια, χιλιάδες χρόνια περίπου, πριν από την εποχή μας. Η παρασκευή του ροφήματος κακάο, άρχισε σύντομα να γίνεται δημοφιλής. Δεκατέσσερα πήλινα αγγεία των Μάγια, που βρέθηκαν άπλυτα (στην Colha, Belize), απέδειξαν ότι έπιναν κακάο τουλάχιστον από το 600 πΧ. Ο πολύτιμος καρπός του κακαόδεντρου, άρχισε να δίνει τη βασική ύλη για ένα από τα δημοφιλέστερα τρόφιμα όλων των εποχών, του οποίου οι ιδιότητες στη ψυχοσωματική σφαίρα του ανθρώπινου οργανισμού, θεωρούνται μοναδικές και σχεδόν «μαγικές».
Οι Αζτέκοι που κατοικούσαν βορειότερα, δεν είχαν το κατάλληλο κλίμα για την καλλιέργεια, αλλά αποκτούσαν μέσω του εμπορίου τεράστιες ποσότητες. Έτριβαν τους σπόρους του κακάο και με τη σκόνη τους αρωμάτιζαν ένα μίγμα από βανίλια, καλαμπόκι, κόκκινες καυτερές πιπεριές και ζεστό νερό. Ονόμαζαν αυτό το ρόφημα «ξοκολάτλ», δηλαδή «πικρό νερό», και το θεωρούσαν δυναμωτικό, χωνευτικό και φάρμακο για όλες τις ασθένειες! Το καυτό νερό είναι απαραίτητο για να απελευθερωθούν οι ενεργές ουσίες και το άρωμα του κακάο. Και σήμερα στο Μεξικό, όταν θέλουν να πουν ότι το νερό είναι καυτό, λένε «Como agua para chocolate» (όπως το νερό για σοκολάτα).
Οι κόκκοι του κακάο ήταν πολύτιμοι, άξιζαν όσο το χρυσάφι, και σε κάποιες εποχές, χρησιμοποιήθηκαν και σαν πραγματικό νόμισμα στις εμπορικές συναλλαγές, π.χ. με 10 σπόρους κακάο αγόραζες ένα κουνέλι, ενώ με 100 έναν σκλάβο! Την εποχή εκείνη οι σπόροι προσφέρονταν συνήθως στους Θεούς και τους βασιλιάδες!
Όταν στα 1519 ο Ισπανός Κορτέζ κατέκτησε το Μεξικό και ανάγκασε τον βασιλιά των Ατζέκων,Μοντεζούμα, να παραδοθεί μαζί με όλους τους θησαυρούς του, ανάμεσά τους ανακάλυψε τους σπόρους του κακαόδεντρου! Ο Κορτέζ δοκίμασε το κακάο και ενθουσιάστηκε. Έστειλε μια μεγάλη ποσότητα στην Ισπανία, ξεκινώντας από τα παλάτια και τις βασιλικές αυλές. Το κακάο έγινε το ρόφημα της μόδας σε όλη την Ευρώπη! 'ρχισαν να χρησιμοποιούν μέλι αντί για πιπέρι, για να το γλυκάνουν. Στη συνέχεια το μέλι αντικαταστάθηκε από τη ζάχαρη.
Στα 1674 παρασκευάστηκε για πρώτη φορά σοκολάτα σε στερεά μορφή, σε ένα μαγαζί του Λονδίνου. Η βιομηχανική όμως παραγωγή της σοκολάτας άρχισε το 1780 στη Βαρκελώνη.
Από τον 16ο αιώνα είχαν γραφτεί πολλά για τις θεραπευτικές ιδιότητες της σοκολάτας. Το 17ο αιώνα, η ζεστή σοκολάτα είχε εξαπλωθεί σε όλη την Ευρώπη και ήταν το αγαπημένο ρόφημα όλων των αριστοκρατών και αυλικών της εποχής, οι οποίοι την κατανάλωναν ως αφροδισιακό και ως αντίδοτο για την κούραση και την εξάντληση.
Ο Σουηδός βοτανολόγος Λινναίος,ονόμασε το κακαόδεντρο Theobroma(που μεταφράζεται από τα αρχαία ελληνικά, ως «η τροφή των θεών»), προμηνύοντας έτσι την κυρίαρχη θέση της σοκολάτας, στη διατροφή του ανθρώπου! Πέρασαν αρκετά χρόνια και μόλις τον 19ο αιώνα το κακάο και κατ' επέκταση η σοκολάτα άρχισαν να χρησιμοποιούνται και ως υλικά στη ζαχαροπλαστική. Στις μέρες μας, η σοκολάτα αποτελεί το δημοφιλέστερο διατροφικό στοιχείο στις γυναίκες και το δεύτερο δημοφιλές στους άνδρες.
Ένα πρόσφατο και πρωταρχικής σημασίας δεδομένο, για την επίδραση της σοκολάτας στον άνθρωπο, είναι η ενεργοποίηση διαφορετικών περιοχών στον εγκέφαλο ανάλογα με τα 2 φύλα, κατά τη διάρκεια και μετά την κατάποση σοκολάτας έως τη φάση του κορεσμού. Όλες οι επόμενες μελέτης για τη σοκολάτα από εδώ και πέρα, θα πρέπει να περιλαμβάνουν σαν διαφορετικές παραμέτρους το ανδρικό και το γυναικείο φύλο.
Μια μελέτη για την επίδραση που ασκούν η Σοκολάτα και το Κακάο στην ψυχική και σωματική υγεία. Έχετε ακούσει για τη θεoβρωμίνη και τη σεροτονίνη; Πιστεύετε ότι έχετε εξάρτηση απο τη σοκολάτα; Οι λέξεις βουλιμία, κατάθλιψη, άγχος, σας αφορούν; Ξεσπάτε στη σοκολάτα όταν είσαστε σε κατάθλιψη; Πιστεύετε οτι δίνετε καλή σοκολάτα στα παιδιά σας; Ποιές είναι οι καλές ποιότητες κακάο και πως επηρεάζουν τη σοκολάτα; Θα εκπλαγείτε, όταν διαβάσετε τι μπορεί να σας πεί ένας Ψυχίατρος με μια καλά τεκμηριωμένη μελέτη.
Εξετάσαμε περισσότερες από 200 επιστημονικές εργασίες και ανακοινώσεις, δημοσιευμένες έως και το Δεκέμβριο του 2006, σχετικές με το κακάο, τη σοκολάτα και την κατάθλιψη, από ιατρικής και ψυχιατρικής απόψεως, με έμφαση στην ποιότητα και στην επίδραση στην ψυχική σφαίρα. Ιδιαίτερα αναλύσαμε τη σχέση της λαχτάρας για τη σοκολάτα, με το άγχος, την κατάθλιψη, τη βουλιμία, τον αναφερόμενο "εθισμό", την ευφορία και την αφροδισιακή δράση που προκαλεί. Συνοψίσαμε τα αποτελέσματα της εργασίας μας, σε πάνω από 80 σελίδες A4, αποκαλύπτοντας κρυμμένα μυστικά, αλλά και νέα και εντυπωσιακά δεδομένα.
Το κακάο και η σοκολάτα, είναι αντικείμενο έρευνας για περισότερο από 3.000 χρόνια. Οι πολλές συνδέσεις ανάμεσα στη σοκολάτα, στο κακάο και στην κατάθλιψη, είναι πλέον επιστημονικά τεκμηριωμένες. Ιδιαίτερα μάλιστα καλά στην άτυπη κατάθλιψη. Η κατάθλιψη είναι μια συχνή κατάσταση της διάθεσης του ανθρώπου. Προσπαθήσαμε να γράψουμε απλά και κατανοητά για το ευρύ κοινό, όσες χημικές και νευροφυσιολογικές αναφορές ήταν αναγκαίες, δίνοντας πολλές εξηγήσεις και επεξηγηματικά παραρτήματα σχετικά με τα συστατικά της σοκολάτας και την επίδραση στην κατάθλιψη και το άγχος. Μετά από την ανάγνωση αυτής της μελέτης μας, θα αναστατωθείτε απο τα τόσα πολλά κοινά λάθη και τους μύθους που κυκλοφορούν, γύρω απο τη σοκολάτα. Θα ενημερωθείτε πρακτικά και θεωρητικά, πως να επιλέγετε για εσας και τους αγαπημένους σας, την καλύτερη δυνατή ωφέλεια και απόλαυση, από το πιό αγαπημένο τρόφιμο στη γή.
Ρώμη
Από το Κολοσσαίο στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου και από την πλατεία Navona στην Capella Sixtina, ο νους και το βλέμμα του επισκέπτη βρίσκονται σε διαρκή υπερένταση. Στην αιώνια πόλη, όπου η dolce vita είναι καθημερινότητα, πώς μπορείς να αντέξεις έναν τέτοιο οργασμό τέχνης;
Oπως όλες οι διάσημες πόλεις του κόσμου, έτσι και η αιώνια πρωτεύουσα της Ιταλίας έχει μόνο πιστούς φίλους και φανατικούς θαυμαστές. Η Ρώμη των αυτοκρατόρων και των παπών διαθέτει το ταμπεραμέντο και τη γοητεία μιας απρόβλεπτης και απολύτως ερωτεύσιμης ντίβας, που στα πόδια της έχουν υποκλιθεί όλοι και όλα: αυτοκράτορες, μεγαλεία, πολιτισμοί, καλλιτέχνες, μνημεία, θρησκείες, έρωτες...
Παρά το βάρος της ένδοξης Ιστορίας της, η ιταλική μεγαλούπολη έχει τη μοναδική ιδιότητα να σας κάνει να νιώσετε οικεία και φιλόξενα από την πρώτη κιόλας στιγμή που θα βρεθείτε στην αγκαλιά της. Βασική, όμως, προϋπόθεση για να ανακαλύψετε και να απολαύσετε την ομορφιά και το άρωμά της είναι να την περπατήσετε. Γιατί η Ρώμη, έχοντας διατηρήσει μια φυσική συνέχεια από την αρχαιότητα ως και σήμερα, δηλώνει το ένδοξο παρελθόν της σε κάθε γωνιά. Αρχαία μνημεία, βαριά μεσαιωνικά οικοδομήματα, στενά δρομάκια, αναγεννησιακά αρχιτεκτονήματα, μουσεία με πλούσιες συλλογές έργων τέχνης, κομψές πλατείες με σιντριβάνια, μοναδικοί ναοί, πύργοι, αψιδωτές γέφυρες και βίλες αποτελούν την ανεκτίμητη ιστορική και πολιτισμική κληρονομιά αυτής της υπέρλαμπρης πόλης, που σημάδεψε ανεξίτηλα την ευρωπαϊκή αλλά και την παγκόσμια Ιστορία.
Κι επειδή η Ρώμη δεν είναι μόνο ένα υπαίθριο μουσείο με αναρίθμητα μνημεία, μην παραλείψετε να πάρετε και μια γερή δόση από... dolce vita - ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τον καθένα. Αν όμως δεν προλάβετε την πρώτη φορά να χωρέσετε τόσα θαύματα μες στην ψυχή σας, μην απογοητευθείτε. Η επτάλοφη πρωτεύουσα έχει πάντα τον τρόπο να σας καλεί κοντά της και σεις θα έχετε πάντα μια καλή δικαιολογία να ρίχνετε ξανά και ξανά ένα κέρμα στην κρήνη Fontana di Trevi. Οι κάτοικοι της αιώνιας ντίβας ισχυρίζονται άλλωστε ότι «για να δεις τη Ρώμη δεν φτάνει μια ζωή» - και μάλλον έχουν δίκιο.
Στην καρδιά της ρωμαϊκή αυτοκρατορίας
Αρχίστε την περιήγησή σας στην ιταλική πρωτεύουσα βλέποντας τα πιο σημαντικά μνημεία που έχουν διασωθεί από την εποχή της αρχαίας Ρώμης. Για αφετηρία ορίστε τον Καπιτωλίνο λόφο, και συγκεκριμένα την πλατεία Piazza Venezia, τον ομφαλό της σύγχρονης Ρώμης. Στη νότια πλευρά της πολύβουης πλατείας δεσπόζει το κολοσσιαίο μνημείο του Vittorio Emanuele II και στη δυτική πλευρά το παλάτι Palazzo Venezia.
Ανεβείτε κατόπιν στην πλατεία του Καπιτωλίου που περιβάλλεται από τα Μουσεία Καπιτωλίου (Palazzo Nuovo και Palazzo dei Conservatori), το Δημαρχείο της πόλης και το Palazzo Senatorio. Ανάμεσα στο Palazzo Nuovo και στο Palazzo Senatorio θα βρείτε στα αριστερά σας τα σκαλοπάτια που οδηγούν στην υπέροχη εκκλησία Santa Maria in Aracoeli (574 μ.Χ.). Κατηφορίζοντας τα δυο μικρά μονοπάτια που ξεκινούν από την πλατεία του Καπιτωλίου, σύντομα θα βρεθείτε -μέσω της Via dei Fori Imperiali- στον χώρο της Ρωμαϊκής Αγοράς, στην πολιτική και εμπορική καρδιά της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Βαδίστε εδώ στα χνάρια του Ιουλίου Καίσαρα, του Αδριανού, του Καλιγούλα, του Κλαύδιου, και θαυμάστε τις λιγοστές εναπομείνασες μαρτυρίες της πιο ένδοξης σελίδας στην Ιστορία της πόλης: την Αψίδα του Σέπτιμου Σεβήρου, τη Βασιλική του Μαξεντίου, τον ναό της Εστίας, τον Οίκο των Εστιάδων Παρθένων, τον ναό του Κάστορα και του Πολυδεύκη, την Ιουλία Βασιλική, τον ναό Αντωνίνου και Φουστίνας, τη Ρόστρα...
Η αψίδα του Τίτου είναι το τελευταίο κτίσμα της Αγοράς που συναντάτε πριν φτάσετε στο Κολοσσαίο. Το πιο μεγαλόπρεπο και επιβλητικό αρχαίο μνημείο της πόλης υπήρξε τόπος διεξαγωγής μονομαχιών και άλλων διασκεδάσεων και μπορούσε να χωρέσει έως 73.000 θεατές. Για να συνειδητοποιήσετε το πραγματικό μέγεθος του Κολοσσαίου και να παρατηρήσετε την πολυπλοκότητα των διαδρόμων και των σηράγγων, πρέπει να ανεβείτε στα ανώτερα επίπεδα. Από το ίδιο σημείο μπορείτε επίσης να θαυμάσετε την Αψίδα του Κωνσταντίνου, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Κολοσσαίο.
Πιάτσες και... φοντάνες !
Οι πλατείες με τα εντυπωσιακά σιντριβάνια είναι η ψυχή της Ρώμης. Η πιο ατμοσφαιρική πλατεία ακούει στο όνομα Piazza Navona, ένα σημείο ιδιαίτερα θελκτικό για τους φωτογράφους. Τρεις περίτεχνες κρήνες (Fontana del Neptuno, Fontana del Moro, Fontana dei Quatro Fiumi), μπαρόκ κτίρια στο χρώμα της ώχρας, υπαίθριοι καλλιτέχνες, γραφικά cafe και gelaterie, μικροπωλητές και πολύχρωμοι τουρίστες αποτελούν τα πρωταγωνιστικά στοιχεία αυτής της μικρής «αυλής των θαυμάτων».
Λίγα εκατοντάδες βήματα ανατολικά της Piazza Navona αναζητήστε το Πάνθεον, ένα από τα θαύματα της αρχαίας ρωμαϊκής αρχιτεκτονικής. Στο Πάνθεον με τη θολωτή οροφή, που σήμερα λειτουργεί ως εκκλησία, έχουν ενταφιαστεί οι βασιλείς και οι βασίλισσες της Ιταλίας, αλλά και ο ζωγράφος Ραφαήλ.
Η πανέμορφη πλατεία Piazza di Spagna βρίσκεται στην πιο κομψή και εμπορική περιοχή της Ρώμης. Το πλέον σκηνογραφικό σημείο της, τα Ισπανικά Σκαλοπάτια (Scalinata della Trinita dei Monti), οδηγούν στην επιβλητική εκκλησία Trinita dei Monti. Σε κοντινή απόσταση βορειοδυτικά της Piazza di Spagna, μπορείτε να επισκεφθείτε τη Villa Borghese, με το ομώνυμο μουσείο, την πινακοθήκη και τους κήπους.
Η Piazza di Spagna γειτνιάζει με τη Via Condotti, τον πιο ακριβό δρόμο της Ρώμης - εδώ στεγάζονται τα ατελιέ όλων των διάσημων μόδιστρων. Μετά το αχαλίνωτο shopping, αναζωογονηθείτε με έναν αρωματικό καπουτσίνο στο φημισμένο Antico Caffe Greco, που λειτουργεί από το 1740 - ο καφές του θεωρείται ο καλύτερος στην Ιταλία. Αυτό θα μπορούσαν να σας το επιβεβαιώσουν άλλωστε ο Γκαίτε, ο Λόρδος Μπάιρον, ο Μαρκ Τουέιν, ο Βάγκνερ, ο Λιστ, ο Γκόγκολ.
Η ασύλληπτης καλαισθησίας κρήνη Fontana di Trevi είναι αναμφισβήτητα η πιο όμορφη της Ιταλίας. Σχεδιασμένη τον 17ο αιώνα από τον Nicola Salvi, έχει ως κεντρική φιγούρα τον Ποσειδώνα (ή τον Ωκεανό) και έγινε διάσημη μέσα από την κινηματογραφική ταινία «Dolce Vita» του Federico Fellini. Η κρήνη Fontana di Trevi είναι ίσως περισσότερο διάσημη για την παράδοση που την ακολουθεί: όποιος ρίξει ένα κέρμα στο νερό θα ξαναεπισκεφθεί τη Ρώμη.
Ο ποταμός Τίβερης με τα γκριζοπράσινα νερά του αυλακώνει το αστικό αποτύπωμα της Ρώμης, δημιουργώντας ένα καταπράσινο γοητευτικό περιβάλλον που σίγουρα μαγεύει τις ονειροπόλες ψυχές. Περπατήστε με ρομαντική διάθεση δίπλα στο υδάτινο κορμί του Τίβερη και θαυμάστε τις γέφυρες-στολίδια που ενώνουν τις δυο όχθες του - η γέφυρα Castel Sant Angelo που ξεκινά από το ομώνυμο κάστρο, αγγίζει ό,τι καλείται αρχιτεκτονική τελειότητα. Ευχάριστη έκπληξη αποτελεί η μικροσκοπική νησίδα Τιβερίνα, όπου στεγάζεται ένα από τα μεγαλύτερα νοσοκομεία της πόλης.
Στη νότια όχθη του Τίβερη απλώνεται η πιο γραφική γειτονιά της Ρώμης, η Trastevere (σημαίνει «Πάνω από τον Τίβερη»), που έρχεται πρώτη στις προτιμήσεις κυρίως των ερωτευμένων. Σε αλλοτινές εποχές, η πυκνοκατοικημένη Trastevere δεν είχε την καλύτερη φήμη. Σήμερα, η συνοικία με τα ψηλά παραδοσιακά σπίτια, που αντέχουν ακόμα στον χρόνο, είναι γνωστή ως κέντρο του καλλιτεχνικού κόσμου της Ρώμης και διαθέτει εξαιρετικά εστιατόρια και πλούσια νυχτερινή ζωή.
Περιπλανηθείτε δίχως χάρτη και προορισμό στα λιθόστρωτα σοκάκια της Trastevere και κάντε για πάντα δικές σας τις ελκυστικές εικόνες της. Αν ο χρόνος σας το επιτρέπει, επισκεφθείτε την εκκλησία Santa Maria in Trastevere και τη Villa Farnesina.
Και βέβαια, Ρώμη, σημαίνει Βατικανό. Στο μικρότερο ανεξάρτητο κράτος του κόσμου, υπάρχουν δύο αξιοθέατα που πρέπει οπωσδήποτε να δείτε όταν βρεθείτε στην Αιώνια Πόλη. Η υποβλητική Βασιλική του Αγίου Πέτρου με την ομώνυμη πλατεία, που αντιπροσωπεύει έναν από τους σημαντικότερους χώρους λατρείας των Καθολικών, και τα Μουσεία του Βατικανού, που φιλοξενούν μία από τις πιο πλούσιες συλλογές έργων τέχνης του κόσμου (ζωγραφικής και γλυπτικής). Εδώ επικεντρώστε την προσοχή σας στις Αίθουσες του Ραφαήλ (τις ζωγραφιές φιλοτέχνησε ο Ραφαήλ), στην Capella Sixtina (οι ζωγραφιές της οροφής είναι του Μιχαήλ Αγγελου) και στο Μουσείο Pio Clementino (φιλοξενεί τα καλύτερα κλασικά γλυπτά του Βατικανού).



Ian Robertson
Η εξουσία είναι εθιστική σαν ναρκωτικό και αυτό δεν είναι μια εν θερμώ «κατηγορία» των αγανακτισμένων ψηφοφόρων αλλά διαπίστωση επιστημονικών μελετών. Οι αλλαγές που επιφέρει η άσκηση εξουσίας στον εγκέφαλο εξηγούνται διεξοδικά σε ένα βιβλίο από τον καθηγητή Ψυχολογίας του Trinity College του Δουβλίνου Ian Robertson. Η εικόνα που περιγράφει ο ειδικός προσφέρει ίσως μια πολύ λογική εξήγηση για αποφάσεις και συμπεριφορές πολιτικών ηγετών που ορισμένες φορές μας φαίνονται ότι βγαίνουν έξω από τα όρια της κοινής λογικής.
Ο κύκλος της τεστοστερόνης και της ντοπαμίνης
Η άσκηση της εξουσίας αλλάζει τον εγκέφαλο πυροδοτώντας την έκκριση τεστοστερόνης, εξηγεί ο καθηγητής σε άρθρο του. Η τεστοστερόνη, και ιδιαίτερα ένα υποπροϊόν της, η 3-ανδροστενεδιόνη, προκαλούν εθισμό γιατί αυξάνουν τα επίπεδα ντοπαμίνης στο σύστημα της ανταμοιβής του εγκεφάλου και συγκεκριμένα σε μια περιοχή που ονομάζεται επικλινής πυρήνας.
Το σύστημα της ανταμοιβής, όπως αποδεικνύεται τα τελευταία χρόνια, είναι αυτό που μας κάνει ευάλωτους απέναντι στις περισσότερες εθιστικές συμπεριφορές. Σε αυτό επενεργούν επίσης τα ναρκωτικά και το αλκοόλ, πυροδοτώντας έναν μηχανισμό ο οποίος προσφέρει άμεσα μεγάλη απόλαυση αλλά μακροπρόθεσμα οδηγεί στον εθισμό.
Μέσω διαφορετικής οδού, η εξουσία καταλήγει όπως έχουν δείξει οι μελέτες ακριβώς στο ίδιο αποτέλεσμα. Ο βαθμός του εθισμού και της αλλοίωσης της συμπεριφοράς που θα προκαλέσει φαίνεται, όπως εξηγεί ο ψυχολόγος, να είναι ζήτημα «δόσεων».
Κυριαρχία και υποταγή
Η κυριαρχία και η υποταγή είναι οι δυο όψεις - ή, αν θέλετε τα δυο απαραίτητα «συστατικά» - στην άσκηση της εξουσίας. Και τα δυο επενεργούν στα κυκλώματα της ανταμοιβής, με διαφορετικό τρόπο. Πειράματα σε μπαμπουίνους (από τους στενότερους συγγενείς του ανθρώπου) έχουν δείξει ότι τα ζώα που βρίσκονται στις κατώτερες βαθμίδες της ιεραρχίας, και άρα σε θέση υποταγής, έχουν χαμηλότερα επίπεδα ντοπαμίνης στις περιοχές της ανταμοιβής.
Μόλις όμως οι πίθηκοι προαχθούν σε ανώτερη βαθμίδα η αίσθηση της κυριαρχίας κάνει την εμφάνισή της αισθητή στον εγκέφαλο αυξάνοντας τη ντοπαμίνη. Γίνονται πιο επιθετικοί και σεξουαλικά δραστήριοι, κάτι το οποίο, όπως τονίζει ο Robertson, συμβαίνει και στους ανθρώπους όταν αποκτούν εξουσία. Η ντοπαμίνη βελτιώνει επίσης τη λειτουργία των μετωπιαίων λοβών, χαρίζοντας καλύτερες γνωσιακές λειτουργίες - εν ολίγοις ευστροφία και εξυπνάδα.
Εξίσου αισθητά, αλλά αντίστροφα, είναι τα αποτελέσματα της «πτώσης» στην ιεραχία. Η απώλεια της εξουσίας και το πέρασμα από μια θέση κυριαρχίας σε μια θέση υποταγής επιφέρει μείωση των επιπέδων ντοπαμίίνης, αύξηση του στρες και χειρότερες επιδόσεις στις γνωσιακές λειτουργίες.
Διαταραχή του νου και των συναισθημάτων
Η υπερβολική εξουσία ωστόσο - και η υπερβολική έκκριση ντοπαμίνης - ενέχει κινδύνους και αρνητικά αποτελέσματα επιφέροντας διαταραχή τόσο των γνωσιακών όσο και των συναισθηματικών λειτουργιών. Όπως προειδοποιεί ο Robertson μπορεί να οδηγήσει σε χονδροειδώς λανθασμένες κρίσεις και αποφάσεις, άγνοια κινδύνου, εγωκεντρικότητα και έλλειψη οίκτου για τους άλλους.
Ευτυχώς για εμάς, επισημαίνει ο ειδικός, οι ασφαλιστικές δικλίδες ενός δημοκρατικού πολιτεύματος - όπως ο διαχωρισμός της εκτελεστικής και της νομοθετικής εξουσίας ή η ελευθερία του Τύπου - συνήθως μετριάζουν την κατάσταση, θέτοντας τους πολιτικούς υπό έλεγχο και φέρνοντάς τους μερικές φορές σε θέση υποταγής.
Sciencearchives.wordpress.com

maria
Το προφίλ μου